"Zomerregen" CD - div.

1. Terug - tekst :Fum van der Ham
2. Iemand, niemand - tekst: Fum van der Ham
3. Steen - tekst: Maria Vasalis beluisteren
4. De profundis - tekst: Ida Gerhardt
5. Korenveld - tekst: Anneke Meinders beluisteren
6. Het - tekst: Nel Veerman
7. Hooglied - tekst: Judith Herzberg
8. Voorbijtrekkend landschap - tekst: Hilda Domin beluisteren
9. Ontkomen - tekst: Ida Gerhardt
10. Zomerregen - tekst: Emma Elbe
11. Zegen - tekst: Maria de Groot
12. Beth, een huis voor onderweg - tekst: Margreet Spoelstra
13. Zegen, zoals uw geest - tekst: Juut Meijer
14. Dit kind - tekst: Colet van der Ven
Muziek van nr.s 1 t/m 10: van Mariette Harinck
Muziek van nr.s 11 t/m 14: van Teresa Takken ;
arrangementen Tom Löwenthal


Recent is ter gelegenheid van het tienjarig
bestaan van het fonds in oktober 2003 een
derde productie uitgekomen, de cd
'Zomerregen'. Gedichten en muziek zijn door
vrouwen gemaakt, deze 14 liederen vormen
een waardige jubileumuitgave. Gedichten van
o.a. Vasalis, Judith Herzberg en Ida Gerhardt
werden door Mariëtte Harinck van een rijke
koorzang voorzien, andere teksten herschiep
Teresa Takken tot liederen die uitnodigen tot
samenzang en blijven lang in het geheugen
hangen. De Godsnaam wordt in al deze
liederen terughoudend gebruikt en biedt veel
ruimte voor eigen invulling.
In een eerste recensie verschenen: in VolZin
beschrijft Agnes Grond uitgebreid de teksten
en muziek van de nieuwe cd. Haar conclusie:
''Zomerregen, net als beide andere cd's van
het Nieuw LiedFonds, wordt na een aantal
keren beluisteren een juweeltje in je
verzameling, onmisbaar op sombere
momenten, voedsel voor dorre tijden, troost
om te overleven'.

Het is echter geen CD met trieste liedjes
geworden. Een van de criteria voor deze
teksten is n.l. ook, dat de tekst niet in twijfel of
onzekerheid mocht blijven hangen, maar dat
er ergens een kier of venster naar uizicht of
licht moest zijn te bespeuren.
Voorbeelden daarvan zijn:
Niemand, iemand, niemand weet hoe je ging
slapen, waar aan het einde wordt gesproken
dat iemand het weet.
Steen, waarin over verdriet wordt gezongen,
eerst in mineur maar eindigend in majeur.
De profundis, waarin we aan het einde de
duister kunnen verjagen.